به کیفی نیاز دارید که برجسته باشد؟ طراحی سه بعدی ما یادآوری نام تجاری را تا 60٪ افزایش می دهد.

من قبلاً فکر می کردم ایستادن به معنای بلندتر از دیگران فریاد زدن است. این یک اشتباه بود. در یک بازار شلوغ، صدای بلند می تواند به سرعت محو شود. مردم پیمایش می کنند، مقایسه می کنند و ادامه می دهند. اگر پیام من مانند هر برند دیگری به نظر برسد، قبل از جلب اعتماد توجهم را از دست می دهم. این دردی است که من بارها و بارها می بینم: محصولات خوب، ارائه ضعیف. خدمات قوی، جمله بندی ضعیف. ارزش صادقانه، سیگنال نامشخص. من آموختم که برجسته بودن به معنای پر زرق و برق ترین انتخاب نیست. این در مورد واضح ترین است. آنچه مردم می خواهند بدانند ساده است: چه کار می کنید؟ چرا باید اهمیت بدهند؟ چرا باید به شما اعتماد کنند؟ وقتی به این سه سوال به خوبی پاسخ می دهم، پیام شروع به تنفس می کند. برند احساس انسان بودن می کند. درک پیشنهاد آسانتر به نظر می رسد. قدم بعدی طبیعی است. در اینجا نحوه برخورد من با آن است. من با مشکل شروع می کنم، نه محصول. اکثر مردم با ویژگی ها باز می شوند. من برعکس عمل میکنم من به استرس آن طرف نگاه می کنم. خریدار مشغول است. خریدار مطمئن نیست خریدار ادعاهای مشابه زیادی دیده است. اگر با درد واقعی آنها شروع کنم، احساس می کنند دیده می شوند. کافی شاپ کوچکی که در نزدیکی دفترم بازدید کردم این درس را به خوبی به من آموخت. سعی نمی کرد فانتزی به نظر برسد. به سادگی نوشت: «قهوه سریع برای صبح‌های شلوغ، طعم ملایم، بدون انتظار طولانی». آن خط کار کرد زیرا با آن لحظه مطابقت داشت. با شخصی که فنجان را در دست داشت صحبت می کرد، نه با صاحب پشت پیشخوان. هدف من این نوع وضوح است. من پیام را واضح نگه می دارم. کلمات کوتاه کار می کنند. خطوط مستقیم کار می کنند. فاصله تمیز کار می کند. وقتی صفحه ای شلوغ است، افراد آن را ترک می کنند. زمانی که خواندن یک صفحه آسان باشد، مدت بیشتری باقی می ماند. من از زبان ساده استفاده می کنم زیرا زبان ساده به خواننده احترام می گذارد. از پرکردن هر جمله با تمجید پرهیز می کنم. از کلمات توخالی که صیقلی به نظر می رسند اما کم می گویند اجتناب می کنم. یک پیام قوی نیازی به کت سنگین ندارد. به یک مسیر روشن نیاز دارد. من همچنین روی یک ایده اصلی تمرکز می کنم. یک برند تنها می تواند در آن واحد مقدار زیادی را نگه دارد. اگر سعی کنم همه چیز را بگویم، چیزی نمی گویم. بنابراین من یک نقطه را انتخاب می کنم که بیشترین اهمیت را دارد. شاید سرعت باشه شاید راحتی باشد. شاید اعتماد باشد. شاید قیمتش باشه شاید مراقبت است. وقتی آن نقطه را انتخاب می کنم، هر خط آن را پشتیبانی می کند. این باعث می شود کپی را راحت تر به خاطر بسپارید. من دوست دارم از طریق جزئیات کوچک اثبات کنم. مردم به آنچه می توانند تصویر کنند اعتماد دارند. داستان مشتری یک تغییر قبل و بعد. یک لحظه مشترک روزانه این جزئیات وزن بیشتری نسبت به ادعاهای بزرگ دارند. اگر بگویم «خدمات ما به والدین پرمشغله کمک می‌کند تا در زمان شب‌های مدرسه صرفه‌جویی کنند»، واقعاً احساس می‌شود. اگر بگویم "خدمات ما برای همه بهترین است"، احساس ضعف می کنم. کلمات خاص اعتماد ایجاد می کند. کلمات مبهم فاصله ایجاد می کنند. به مسیر خواننده هم دقت می کنم. یک پیام خوب باید شبیه یک پیاده روی باشد، نه یک پیچ و خم. من می خواهم خواننده بدون سردرگمی از علاقه به عمل حرکت کند. بنابراین من هر مرحله را ساده نگه می دارم. موضوع چیست؟ فرد به چه چیزی نیاز دارد؟ چه چیزی می توانم ارائه دهم؟ بعد باید چیکار کنند؟ این دستور به من کمک می کند هدفمند بنویسم. همچنین به خواننده کمک می کند که ادامه دهد. من این کار را در فروشگاه های کوچک، خدمات محلی و صفحات آنلاین دیده ام. یکی از فروشنده های شمع دست ساز که با او صحبت کردم، صفحه خود را از ستایش گسترده به موارد استفاده روشن تغییر داد. او درباره هدایا، بوی خانه و آرامش عصرانه نوشت. گفتگوهای فروش آسان تر شد زیرا مردم سرانجام فهمیدند که محصول او در کجای زندگی آنها قرار می گیرد. این همان چیزی است که برجسته شدن اغلب به معنای آن است. نه بلندتر واضح تر ادعایی بیشتر نیست معنی بیشتر. نه کلمات بیشتر کلمات بهتر دیدگاه من ساده است: اگر می‌خواهم مردم مرا به خاطر بسپارند، باید طوری به نظر بروم که آنها را درک می‌کنم. باید طوری بنویسم که مفید، آرام و صادق باشد. باید دلیلی برای ماندن، دلیلی برای اعتماد و دلیلی برای عمل به خواننده ارائه دهم. من اینگونه متمایز می شوم. نه با تعقیب هر صدایی در میان جمعیت. با آسان کردن یک صدای واضح برای شنیدن.

من بارها و بارها همین مشکل را می دیدم. مردم پیامی را می خوانند، سر تکان می دهند و نکته کلیدی را خیلی زود فراموش می کنند. من آن را در یادداشت های تیم، صفحات محصول و پیگیری های فروش دیدم. متن خوب به نظر می رسید، اما پیام باقی نماند. اینجاست که یادآوری اهمیت دارد. من دنبال جمله بندی فانتزی نیستم. من یک ایده روشن، یک راه روشن، و یک عمل روشن را حفظ می کنم. وقتی برای یادآوری می نویسم، می خواهم خواننده بداند چه چیزی مهم است، چرا اهمیت دارد و در مرحله بعد چه کاری انجام دهد. در اینجا نحوه شکل دادن به آن است. من با یک نکته اصلی شروع می کنم. اگر بخواهم زیاد بگویم، پیام ضعیف می شود. من کپی را به یک ایده اصلی تبدیل می کنم. اگر خدماتی را بفروشم، روی یک مزیت تمرکز می کنم. اگر فرآیندی را توضیح دهم، روی یک نتیجه تمرکز می کنم. اگر من یک صفحه فرود بنویسم، قول را آسان می کنم. من از زبان ساده استفاده می کنم. کلمات کوتاه بهتر از کلمات سنگین در ذهن می مانند. من طوری می نویسم که مردم صحبت می کنند. من از سطرهای طولانی که بیش از حد از خواننده درخواست می کند اجتناب می کنم. یک جمله تمیز اغلب بهتر از یک جمله جلا کار می کند. ایده کلیدی را با یک تغییر کوچک تکرار می کنم. من یک خط را بارها و بارها کپی نمی کنم. من موضوع را به روشی جدید بازگو می کنم تا خواننده آن را دو بار بدون احساس فشار بشنود. من یک مثال عینی اضافه می کنم. مردم صحنه ها را بیشتر از ادعاهای مبهم به یاد می آورند. اگر بگویم «یک تیم پشتیبانی پس از تغییر یک صفحه پرسش‌های متداول، سؤالات تکراری را قطع می‌کند»، بهتر از یک وعده کلی است. اگر بگویم: «خریداری پس از خواندن یک مقایسه کوتاه، طرح مناسب را پیدا کرد»، واقعاً احساس می‌شود. من قدم بعدی را ساده نگه می دارم. وقتی خواننده بداند چه باید بکند، یادآوری قوی‌تر می‌شود. من از یک عمل در یک زمان استفاده می کنم. - یک بخش کوتاه بخوانید - یک ایده را ذخیره کنید - مرحله بعدی را بردارید - بعداً به همان نقطه برگردید من از فاصله استفاده می کنم. یک بلوک متراکم متن می تواند مردم را بترساند. فضای سفید به چشم استراحت می دهد. این پیام را آرام و آسان می کند. من این را از نوشتن ایمیل برای یک تیم فروش کوچک یاد گرفتم. وقتی یک زمین بلند را به خطوط کوتاه تقسیم کردم، افراد بیشتری با سؤالات مستقیم پاسخ دادند. قبل از آن، بسیاری در نیمه راه مطالعه را متوقف کردند. آن تغییر به من چیز مفیدی آموخت. مردم بیشتر به خاطر نمی آورند فقط به این دلیل که بیشتر می خوانند. زمانی که پیام سبک، واضح و آسان برای تکرار به نظر می رسد، بیشتر به یاد می آورند. یک خواننده باید بتواند نظر شما را در یک نفس توضیح دهد. من با این آزمون می نویسم. آیا کسی می تواند پس از یک بار خواندن این ایده را تکرار کند؟ آیا می توانند بدون حدس زدن بگویند؟ آیا آنها می توانند بدون جستجو برای سرنخ بعدی اقدامی انجام دهند؟ اگر پاسخ مثبت است، کپی شانس بیشتری برای ماندن در حافظه دارد. به ریتم هم توجه می کنم. ترکیبی از جملات کوتاه و بلند متن را زنده نگه می دارد. یک خط کوتاه می تواند به سختی فرود بیاید. یک خط طولانی تر می تواند زمینه را اضافه کند. این تغییر کوچک به خواننده کمک می کند تا بدون خستگی از طریق نسخه حرکت کند. برای من یادآوری سر و صدا نیست. در مورد شکل است. یک نکته واضح یک صفحه تمیز یک مثال واقعی گام بعدی ساده وقتی می‌خواهم مردم حرف‌های من را به خاطر بسپارند و با تلاش کمتری به آن عمل کنند، به این نوع نوشته‌ها اعتماد می‌کنم.

من بارها و بارها همین مشکل را می بینم: یک برند محصول خوبی دارد، با این حال مردم بدون نگاه دوم از کنار آن عبور می کنند. ممکن است لوگو مرتب باشد. وب سایت ممکن است تمیز باشد. با این حال، پیام مسطح به نظر می رسد و مشتری هرگز دلیلی برای مراقبت پیدا نمی کند. من سعی نمی کنم یک نام تجاری را بلندتر کنم. سعی می کنم واضح تر بگم وقتی یک برند می‌پرد، فریاد نمی‌زند. متمایز است زیرا مردم می توانند آن را سریع درک کنند، به راحتی آن را به خاطر بسپارند و به آنچه می بینند اعتماد کنند. این همان بخشی است که بسیاری از تیم ها از دست می دهند. آنها کلمات بیشتر، رنگ های بیشتر، ادعاهای بیشتر اضافه می کنند. نتیجه شلوغ به نظر می رسد. من یک مسیر ساده را ترجیح می دهم که به مخاطب دلیل روشنی برای ماندن بدهد. 1. من با یک قول ساده شروع می کنم. یک برند به یک ایده نیاز دارد که مردم بتوانند آن را بدون تلاش تکرار کنند. اگر قهوه بفروشم، ده چیز را در آن واحد توصیف نمی کنم. من یک پیام را انتخاب می‌کنم، مانند طعم صاف، خدمات سریع، یا یک برنامه صبحگاهی آرام. من این کار را در زندگی روزمره دیده ام. Starbucks فنجان سبز و قهوه خانه خود را در فروشگاه ها و پست ها ثابت نگه می دارد. اپل از صفحات محصول تمیز، زبان ساده و همان ظاهر آرام در همه دستگاه ها استفاده می کند. این برندها به نویز متکی نیستند. آنها به تمرکز متکی هستند. وقتی کپی برند می نویسم، یک سوال می پرسم: مشتری بعد از ده ثانیه چه چیزی را باید به خاطر بسپارد؟ اگر نتوانم به آن پاسخ دهم، پیام خیلی گسترده است. 2. من از کلماتی استفاده می کنم که شبیه یک شخص هستند، نه بروشور. مردم به نسخه ای اعتماد می کنند که طبیعی است. آنها می خواهند افکار خود را بشنوند که به آنها منعکس می شود. اگر مشتری نگران قیمت باشد، من با ارزش صحبت می کنم. اگر مشتری استرس کمتری می خواهد، من برای راحتی صحبت می کنم. اگر مشتری بخواهد بهتر به نظر برسد، من با تصویر و اعتماد به نفس صحبت می کنم. من نکته را پشت زبان سنگین پنهان نمی کنم. یک فروشگاه مراقبت از پوست محلی یک بار به من گفت که پس از اینکه صفحه محصول خود را از بحث طولانی مواد تشکیل دهنده به کپی ساده مبتنی بر سود تغییر داد، فروش بهبود یافت. محصول تغییر نکرد. کلمات انجام دادند. مردم بالاخره متوجه شدند که چرا این محصول با روال روزانه آنها مطابقت دارد. این همان تغییری است که من دوست دارم. کوچک، مستقیم و آسان برای احساس. 3. سبک بصری را ثابت نگه می دارم. هنگامی که چشم بارها و بارها با همان رنگ، شکل و تن مواجه می شود، یک برند سریعتر ظاهر می شود. منظورم این نیست که هر پست باید یکسان به نظر برسد. منظورم این است که مخاطب باید یک موضوع روشن را احساس کند. اگر برند از رنگ های ملایم در وب سایت استفاده می کند، من این لحن را در رسانه های اجتماعی حفظ می کنم. اگر بسته بندی ممتاز باشد، کپی را آرام و تمیز نگه می دارم. اگر کسب‌وکار با صدایی دوستانه صحبت می‌کند، از خط‌های سفت و سختی که به نظر می‌رسد یک ماشین آنها را نوشته است اجتناب می‌کنم. من مغازه‌های کوچک را دیده‌ام که فقط با انجام این کار به خوبی یادآوری را بهبود می‌بخشند. یکی از نانوایی ها از همان زرد گرم، همان فونت و همان تبریک کوتاه در کیف، منو و پست های اینستاگرام خود استفاده کرد. مردم قبل از اینکه اسم مغازه را بخوانند شروع به شناختن آن کردند. 4. من اثبات را از طریق استفاده واقعی نشان می دهم. مشتریان به آنچه می توانند تصویر کنند اعتماد دارند. من ادعاها را در هوا معلق نمی گذارم. من آنها را به استفاده واقعی متصل می کنم. اگر محصولی در زمان صرفه جویی می کند، من یک روال ساده صبحگاهی را نشان می دهم. اگر یک سرویس به یک تیم کمک می کند تا بهتر کار کند، یک روز کاری قبل و بعد را نشان می دهم. اگر برندی از والدین پرمشغله حمایت می‌کند، لحظه‌ای را توصیف می‌کنم که آنها به خوبی می‌دانند، مانند بسته‌بندی ناهار، پاسخ دادن به پیام‌ها و تلاش برای خروج به موقع از خانه. من مثال‌ها را دوست دارم، زیرا باعث می‌شوند پیام احساس شود. یک برند جدید کفش می‌تواند بگوید کفش‌ها احساس سبکی می‌کنند، اما وقتی به شخصی اشاره می‌کنم که به سمت محل کارش راه می‌رود، در قطار ایستاده و احساس نمی‌کند با کفش‌های سنگین به پایین کشیده می‌شود، این خط قوی‌تر می‌شود. آن تصویر باقی می ماند. 5. من برای جستجو و برای مردم همزمان می نویسم. سئوی خوب نیازی به کپی سخت ندارد. من کلمات مناسب را در جایی قرار می دهم که مردم از قبل به دنبال پاسخ هستند. هویت برند، آگاهی از برند، طراحی بسته بندی، محتوای رسانه های اجتماعی، صفحه محصول، تجربه مشتری، جستجوی محلی. این عبارات به موتورهای جستجو کمک می کنند تا صفحه را درک کنند و همچنین به خوانندگان کمک می کنند تا موضوع را سریع درک کنند. من زبان را روان نگه می دارم. من کلمات کلیدی را به زور وارد هر جمله نمی کنم. به آنها اجازه دادم جایی که منطقی هستند بنشینند. به این ترتیب کپی احساس انسانی می کند، نه پر شده. یک صفحه قوی اغلب سه کار را همزمان انجام می دهد. به یک سوال جستجو پاسخ می دهد. این به مشتری یک گام بعدی واضح می دهد. خاطره ای از خود به جا می گذارد. سعی می کنم هر خط را با در نظر گرفتن آن هدف بنویسم. وقتی روی یک برند کار می کنم، دنبال فلاش نمی روم. من به دنبال وضوح، ریتم، و نقطه نظری هستم که درست به نظر برسد. این همان چیزی است که یک برند را پاپ می کند. نه صدای اضافی نه ادعاهای توخالی یک پیام روشن، یک نگاه ثابت، و کلماتی که با طرز فکر مردم مطابقت دارد.

من بارها و بارها یک الگو را دیده‌ام: یک کیف می‌تواند در عکس زیبا به نظر برسد، اما اگر در زندگی روزمره مفید نباشد، در قفسه بماند. به همین دلیل است که من به کیف های سه بعدی که می فروشند توجه زیادی می کنم. تمرکز من ساده است. من کیفی می خواهم که از هر زاویه قوی به نظر برسد، شکل خود را حفظ کند و به خریدار دلیل روشنی برای انتخاب آن بدهد. مردم کیف نمی خرند تا کیف داشته باشند. آنها چیزی می خرند که به آنها کمک می کند وسایل کار، وسایل اولیه سفر، وسایل مدرسه یا نیازهای خرید را بدون اینکه کسل کننده به نظر برسند، حمل کنند. وقتی کیف را مرور می کنم، سه سوال می پرسم. آیا در استفاده واقعی تمیز به نظر می رسد آیا با نیازهای معمول روزانه مطابقت دارد آیا به خریدار احساس ارزش می دهد اگر پاسخ مثبت است، می دانم که به محصولی نزدیکتر هستم که مردم درباره آن صحبت می کنند و دوباره از آن استفاده می کنند. من این را از یک صاحب مغازه کوچک یاد گرفتم که کیف های ساده ای را در بازار آخر هفته می فروخت. کیسه های صاف و ساده به آرامی حرکت می کردند. سپس او به یک لباس سه بعدی ساختار یافته با کناره های محکم، یک جیب جلویی و شکلی جسور اما ساده روی آورد. عکس های محصول بهتر به نظر می رسیدند، اما این تمام ماجرا نبود. خریداران به او گفتند که حمل کیف راحت‌تر است و با لباس‌های اداری براق‌تر به نظر می‌رسد. مشتریان بازگشتی او برای همان سبک در رنگ دیگری برگشتند. که درس مفیدی به من داد. یک کیف سه بعدی خوب فقط به ظاهر نیست. باید مشکل استفاده را حل کند. در اینجا نحوه انتخاب کیفی است که می تواند فروش بهتری داشته باشد. من با شکل شروع می کنم. کیسه ای با قاب قوی، خطوط واضح یا قطعات لایه لایه تمایل دارد در یک صفحه برجسته شود. بدون نیاز به طراحی پر سر و صدا چشم ها را به خود جلب می کند. یک کیف نرم و گشاد هنوز هم می تواند کار کند، اما به یک داستان شکل هوشمندانه نیاز دارد. من طرح هایی را دوست دارم که حتی زمانی که نیمه پر هستند فرم را حفظ می کنند. بعد به ذخیره سازی نگاه می کنم. خریداران اغلب بیش از یک فضای باز می خواهند. یک بخش اصلی، یک جیب داخلی کوچک و یک قسمت جلویی آسان می تواند تفاوت بزرگی ایجاد کند. ممکن است دانش آموزی اتاقی برای تبلت و شارژر بخواهد. والدین ممکن است به فضایی برای دستمال مرطوب و کلید نیاز داشته باشند. یک مسافر ممکن است یک مکان برای یک بطری و یک مکان برای تلفن بخواهد. انتخاب کیفی که با کارهای روزمره مطابقت داشته باشد راحت تر است. به زاویه عکس هم دقت می کنم. یک کیف سه بعدی به تصاویر واضح از جلو، کنار و داخل نیاز دارد. اگر نتوانم ساختار را ببینم، ممکن است خریدار به صفحه محصول اعتماد نداشته باشد. من از نورپردازی تمیز استفاده می کنم و پس زمینه را ساده نگه می دارم. یک تصویر درهم و برهم باعث می شود کیف کوچکتر و کمتر مفید به نظر برسد. مادی هم مهمه خریدار می تواند تفاوت در توضیحات را حتی قبل از دست زدن به کیف احساس کند. اگر مواد ضعیف یا مبهم به نظر برسد، علاقه به سرعت کاهش می یابد. من اینجا زبان ساده را ترجیح می دهم. من بافت، استحکام، وزن و مراقبت از تمیز کردن را شرح می دهم. مردم وضوح را دوست دارند. یک صفحه محصول مفید نیز به یک مورد استفاده واقعی نیاز دارد. برای مثال، ممکن است در مورد معلمی بنویسم که دفترچه، بطری آب و وسایل کوچک کلاس را با خود حمل می کند. یا مسافری که یک کیف برای پاسپورت، تنقلات و شارژر تلفن می خواهد. این داستان های کوچک به خریدار کمک می کند تا زندگی را با کیف به تصویر بکشد. این عکس اغلب باعث انتخاب می شود. از کلمات مبهم دوری می کنم. من به قول کوچک و صادقانه عمل می کنم. من نمی گویم کیف زندگی را تغییر می دهد. من می گویم که به مردم کمک می کند مرتب بمانند، مرتب به نظر برسند و وسایل را با تلاش کمتر حمل کنند. اعتماد به چنین پیامی آسان تر است. دیدگاه من این است: کیف های سه بعدی زمانی به فروش می رسند که احساس کنند مفید هستند قبل از اینکه احساس کنند شیک باشند. استایل در را باز می کند. سودمندی معامله را می بندد. اگر امروز یک خط کیف می ساختم، اولین طرح ها را ساده نگه می داشتم. یک دستمال محکم یک کراس بادی با شکل بیرونی واضح. یک کیف مسافرتی با چیدمان انباری مرتب. هر کدام باید به یک نیاز روزانه پاسخ دهند. هر کدام باید در یک عکس خوب به نظر برسند. هر یک باید به راحتی در یک جمله توضیح داده شود. این همان محصولی است که مردم به یاد دارند. یک کیف برای حرکت به زبان بلند نیاز ندارد. برای برداشتن آن به شکلی واضح، کاربرد واضح و دلیل روشنی نیاز دارد. این همان چیزی است که وقتی می خواهم کیف های سه بعدی بفروشم به دنبال آن می گردم.

من در چند ثانیه اول مردم را از دست می دادم. صفحه به نظرم خوب بود حرف ها درست بود پیشنهاد وجود داشت. با این حال خوانندگان به حرکت خود ادامه دادند و من می‌توانستم آن را از پاسخ‌های ضعیف، کلیک‌های کم و بازدیدهای کوتاه احساس کنم. مشکل واقعی این بود: من داشتم صحبت می کردم، اما طومار را متوقف نمی کردم. چیزی که یاد گرفتم ساده است. مردم همه چیز را نمی خوانند. اسکن می کنند. آنها سریع انتخاب می کنند. اگر پیام من دلیل روشنی برای ماندن به آنها ندهد، آنها را ترک می کنند. بنابراین روش نوشتن را تغییر دادم. من با نقطه درد شروع می کنم. من به مشکلی می گویم که خواننده از قبل احساس می کند. گرم کردن طولانی نیست. سرب نرم نیست. من بلافاصله موضوع را روی میز گذاشتم. به عنوان مثال، وقتی برای یک نانوایی کوچک نوشتم، با «ما مفتخریم که کیک های سفارشی ارائه می کنیم» را باز نکردم. نوشتم، «می‌دانم وقتی سفارش کیک دیر است، اشتباه می‌شود یا شبیه عکسی که ذخیره کرده‌اید نیست، چقدر استرس دارد.» آن خط به زندگی خواننده نزدیک تر بود. به نظر می رسید که من فشار را درک می کردم و این باعث شد که به بقیه پیام اعتماد کنم. من کلمات را تمیز نگه می دارم. خطوط کوتاه به خوبی کار می کنند. کلمات ساده به خوبی کار می کنند. یک پاراگراف شلوغ می تواند یک ایده خوب را پنهان کند. اطراف هر نقطه را خالی می گذارم تا چشم بتواند بدون تلاش حرکت کند. مانند این: من می خواهم خواننده مشکل را بداند. من می خواهم خواننده احساس کند دیده شده است. من می خواهم خواننده بداند که در مرحله بعد چه کاری انجام دهد. این ریتم باعث می شود کپی را راحت تر دنبال کنید. من از یک قول روشن استفاده می کنم. قول بلندی نیست فروش سختی نیست آنچه را که خواننده به دست می آورد به زبان ساده می گویم. اگر برای صفحه محصول می نویسم، نتیجه را توضیح می دهم. اگر برای خدمتی می نویسم، کمک را توضیح می دهم. اگر من برای یک پست می نویسم، توضیح می دهم که چرا اکنون اهمیت دارد. یک خط قوی معمولا کوتاه است. یک خط ضعیف معمولاً خیلی تلاش می کند. من همچنین مدرکی اضافه می کنم که واقعی باشد. یک نام، یک صحنه، یک جزئیات کوچک. این چیزها سریعتر از ادعاهای بزرگ اعتماد ایجاد می کنند. من یک بار به یک سرویس نظافت محلی کمک کردم تا یک صفحه اصلی را بازنویسی کند. نسخه قدیمی می‌گفت که تیم «بهترین انتخاب برای فضاهای بی‌لکه است». این احساس واقعی نداشت. ما آن را به چیزی نزدیک‌تر به زندگی روزمره تغییر دادیم: «بعد از کار به خانه رسیدم و سینک آشپزخانه را تمیز، کف خشک و اتاق را راحت‌تر برای تنفس دیدم.» خط جدید صدایی انسانی داشت. این به خواننده تصویری داد که می توانست احساس کند. این همان جزئیاتی است که توجه را به خود جلب می کند. من عمل را آسان نگه می دارم. مردم اغلب می خواهند پاسخ دهند، اما نمی خواهند خیلی سخت فکر کنند. اگر قدم بعدی سنگین باشد، مکث می کنند. اگر قدم بعدی ساده به نظر برسد، حرکت می کنند. بنابراین من از دستورهای واضح استفاده می کنم: پیام ارسال کنید. یک تماس رزرو کنید. نمونه را بررسی کنید. یک نقل قول بخواهید. راهنما را بخوانید. درک هر یک از آنها آسان است. هر کدام شک و تردید را کاهش می دهد. من همچنین جریان کل قطعه را تماشا می کنم. یک پیام قوی سه کار را انجام می دهد: درد را نامگذاری می کند. مسیر مفیدی را نشان می دهد. با یک مرحله بعدی ساده به پایان می رسد. وقتی این قسمت ها با هم کار می کنند، کپی ثابت می شود. خواننده نیازی به حدس زدن ندارد. قانون خودم این است: اگر نتوانم ارزش را با کلمات ساده توضیح دهم، آماده انتشار نیستم. این قانون مرا از درهم ریختگی نجات می دهد. این مرا صادقانه نگه می دارد. همچنین به نوشتن من کمک می‌کند تا احساس طبیعی‌تری داشته باشم، زیرا من نکته‌ای را پشت زبان سنگین پنهان نمی‌کنم. اگر می‌خواهم سریع به صفحه نگاه کنم، سعی نمی‌کنم مردم را تحت تأثیر قرار دهم. من سعی می کنم آنها را در جایی که هستند ملاقات کنم. طوری می نویسم که انگار دارم با شخصی صحبت می کنم که مشغول است، محتاط است و به دنبال دلیلی برای مراقبت است. این خواننده ای است که من بیشتر به آن احترام می گذارم. وقتی به این شکل می نویسم، پیام آرام تر، واضح تر و قابل اعتمادتر به نظر می رسد. این چیزی است که آن را برجسته می کند.

من دوباره و دوباره همین مشکل را می بینم. یک برند برای تبلیغات، پست‌ها و پیشنهادات پول خرج می‌کند، با این حال مردم بدون خاطره روشن آن را ترک می‌کنند. آنها ممکن است یک رنگ، یک قیمت یا یک لوگو را به یاد بیاورند. آنها اغلب این احساس را فراموش می کنند. این شکاف به اعتماد آسیب می زند و بازدیدهای مکرر را سخت تر می کند. من حافظه را شانس نمی دانم. من با آن به عنوان یک انتخاب طراحی برخورد می کنم. وقتی می‌خواهم یک برند در ذهن مشتری بماند، سه چیز را می‌سازم: یک پیام واضح، یک تجربه آسان، و یک جزئیات کوچک که مردم می‌خواهند بعداً به آن اشاره کنند. یک پیام واضح با یک جمله شروع می شود که هر مشتری می تواند به من بگوید. اگر نتوانم کاری را که انجام می دهم با کلمات ساده توضیح دهم، مخاطبان من آن را حفظ نمی کنند. یک بار به یک کافی شاپ نزدیک ایستگاه قطار نگاه کردم. مغازه نوشیدنی‌های خوبی داشت، اما پیام شل بود. ما کلمات را حول یک ایده تغییر دادیم: قهوه سریع برای صبح‌های شلوغ، با دقت درست شده. منو تغییر زیادی نکرد. کلمات انجام دادند. مردم می‌دانستند که چرا باید به‌جای عبور از آن‌جا توقف کنند. یک تجربه آسان به همان اندازه اهمیت دارد. مردم به یاد می آورند که چه چیزی صاف است. آنها یک صفحه تمیز، یک پاسخ سریع، یک کارمند که نامشان را می گوید و بسته ای که بدون درهم و برهم باز می شود را به یاد می آورند. من به این لحظات کوچک توجه زیادی می کنم زیرا کل داستان را شکل می دهند. مشتری نیازی به سخنرانی طولانی ندارد. آنها باید احساس کنند که برند به زمان و توجه آنها احترام می گذارد. من دوست دارم یک جزئیات اضافه کنم که مکث کوچکی ایجاد کند. یک یادداشت تشکر دست نویس. یک برچسب واضح روی جعبه یک پیام خوشامدگویی کوتاه پس از خرید. یک الگوی آرام در رنگ های بسته بندی. این جزئیات نیازی به فریاد ندارند. آنها فقط باید احساس انسان بودن کنند. وقتی مردم آن تماس انسانی را احساس می کنند، برند را کمی بیشتر در ذهن خود نگه می دارند. من از رفتار واقعی برای هدایت کار استفاده می کنم. وقتی به یک فروشگاه اینترنتی کوچک کمک می‌کنم، تماشا می‌کنم که مردم کجا توقف می‌کنند، کجا می‌روند و کدام کلمات را تکرار می‌کنند. یک بار به یک فروشگاه مراقبت از پوست نگاه کردم که محصولات خوبی می فروخت اما نام محصولات ضعیفی داشت. خریداران فراموش کردند که کدام کالا با نیاز آنها مطابقت دارد. تیم کارت‌های محصول را تغییر داد تا هر کدام یک مورد استفاده ساده داشته باشند، مانند "برای پوست خشک پس از روزهای طولانی اداری". خواندن صفحه آسان تر شد. مشتریان سوالات کمتری پرسیدند. افراد بیشتری برگشتند زیرا می توانستند یک محصول را با نیاز روزانه مطابقت دهند. من همچنین با یک سوال ساده حافظه را تست می کنم: بعد از یک بار بازدید چه چیزی را به خاطر می آورید؟ اگر مردم همین ایده را به خاطر بسپارند، می دانم که پیام کار می کند. اگر آنها چیزهای مختلفی را به خاطر بیاورند، می دانم که این برند به جهات زیادی کشیده می شود. سپس کلمات را تمیز می‌کنم، قسمت‌های اضافی را کوتاه می‌کنم و قطعاتی را که به مشتری کمک می‌کند احساس امنیت و اطمینان کند نگه می‌دارم. به یاد ماندنی با طراحی به این معنی است که من به نویز تکیه نمی کنم. من بر وضوح، سهولت و لمسی که احساس شخصی می کند تمرکز می کنم. آنجاست که اعتماد رشد می کند. اینجاست که تجارت تکراری طبیعی به نظر می رسد. یک برند برای ماندن در ذهن نیازی به پر سر و صدا بودن ندارد. باید به راحتی قابل یادآوری و به اشتراک گذاری آسان باشد. اگر بخواهم یک فکر را ترک کنم، این را می گویم: کاری کن که هر نقطه تماسی یک چیز را بگوید. آگهی، صفحه، بسته، پاسخ، و خدمات همه باید احساس کنند که از یک صدای واضح می آیند. وقتی من این کار را انجام می دهم، مشتری برای درک برند نیازی به کار سخت ندارد. برند کار را برای آنها انجام می دهد. ما تجربه گسترده ای در زمینه صنعت داریم. برای مشاوره تخصصی با ما تماس بگیرید:liuyuan: 6713237935@qq.com/WhatsApp 13958737578.

میلر، 2021، پیام‌رسانی واضح برند برای بازارهای رقابتی جانسون، 2022، نوشتن نسخه‌ای که اعتماد ایجاد می‌کند و اندرسون را به خاطر می‌آورد، 2020، طراحی داستان‌های ساده برند که مردم لی را به یاد می‌آورند، 2023، از نویز تا وضوح در ارتباطات بازاریابی مدرن، محصول کاربردی وانگ Converts Brown، 2024، سازگاری بصری و تأثیر احساسی در موقعیت‌یابی برند